در مسیر جلسه

با عجله صبحانه ام را خوردم که به جلسه ساعت هشت برسم.ساعت را نگاه کردم و دیدم وقت برای نوشیدن یک چای هم هست.پروسه رفتن به آبدارخانه و پر کردن فلاسک و ریختن آب جوش روی پوستم را فاکتور می گیرم تا برسم به اقدام شجاعانه خودم در برابر ریختن آب جوش روی پوستم و به روی خودم نیاوردن زیرا همکاران حضور داشتند و نمی خواستم گریه و زاری کنم.در عوض سریع رفتم دستشویی و با آب سرد محل سوختگی را شستم و دیدم پوستم کش آمده است.یک فاک گفتم و در مسیر رفتن تصمیم گرفتم یک پماد سوختگی بخرم.خوشبختانه داروخانه باز بود.اما صاحبش داشت جلوی داروخانه را با آب می شست.سلام کردم و گفتم:

- پماد سوختگی دارید؟

- بله.الفا داریم.

- خوبه؟

- بله

- پس لطفا یکی به من بدید!

- حتما.فقط اگر ممکنه این شیلنگ رو بگیرید!

یک فاک دیگر گفتم و شیلنگ را گرفتم و فکر کردم لابد انتظار دارد جلوی داروخانه را بشورم.اما نه قضاوت عجولانه کرده بودم.از من خواهش کرد به درخت روبه روی داروخانه اب بدهم.این یکی کار بهتر بودم و آب را به سمت درخت هدایت کردم و داشتم دور درخت می گشتم که یهو یادم آمد که خیلی نزدیک محل کارم هستم و الان اگر یکی از همکاران من را ببیند لابد فکر می کند صبح زود مرخصی گرفته ام که بیایم و به درختان پیاده رو آب بدهم.در این افکار بودم که پمادم رسید و به سمت ساختمان جلسه حرکت کردم و اتفاقا راس ساعت هشت رسیدم و چهل تا همکار را دیدم که با دقت به سخنرانی گوش می دادند.سلام کردم و فهمیدم ساعت جلسه را به هفت تغییر داده بودند و به من اطلاع نداده بودند با کمال خوشبختی.از این جلسه جستم و رفتم به محل کار خودم و چند بار پماد را به سوختگی هایم زدم.خوشبختانه درد نداشت.اما از عصر شروع کرده است به تاول زدن.انها تاول می زنند و من پماد.تا الان هم پیروزی با آنها بوده است.اما همین که درد ندارد شکر.گرچه احتمالا امشب برای خوابیدن اذیت می شوم و تا فردا ممکن است تاول ها بترکد که در این صورت دردناک خواهد شد و بعدش مراقبت متفاوتی می خواهد.با همه این ها چون با چای سوخته ام گله ای ندارم.یک عمر است از چای لذت می برم.حالا بگذار یک بار هم با چای سوخته باشم.والا.اصلا به قول آقوی همسایه در مجموع از اتفاقاتی که امروز برایم افتاد راضی ام!

◇ فیلم: کاردینال.نظر: خیلی خوب بود.( فیلم در مکزیک اتفاق می افتاد و اسپانیایی حرف می زدند و به بابا مثل خودمان می گفتند بابا)