زمزمه ضد حال

از جمله نشانه های کم تر مهم بالارفتن سن علاقه نداشتن به شنیدن موزیک های جدید است و مزخرف و بی معنی و باعث سردرد دانستن آنهاست در هنگام شنیدشان.من این مشخصه را تمام و کمال دارم.ضعیف شدن چشم ها و بی اعصاب شدن و کم انرژی بودن هم قابل تیک زدن هستند.فعلا هنگام بلند شدن از زمین کمرم درد نمی کند و زانو درد هم ندارم و کر هم نشده ام خوشبختانه.اما احساس فسیل شدن را مخصوصا در اداره دارم.همچنین این موهای سفید و استفاده از کلمات متفاوت تری با آنچه که جوانان استفاده می کنند و البته فوت کردن دو نفر از هم سن و سال های خودم در همین دو روز گذشته بر اثر سکته قلبی در خواب باعث شده اند جدی جدی با خودم زمزمه کنم:

جوانی هم بهاری بود و بگذشت!

آه چه زمزمه ای ! فکر کنم شعر از باباطاهر است.راستش من فقط آمده بودم که به علائم کم تر مهم پیری، اهمیت ندادن به رویداد مهمی چون المپیک را هم اضافه کنم و نمی دانم این ذهن پفیوز چطور به آن زمزمه افسرده کننده رسید!

◇ فیلم: درخشش ابدی یک ذهن پاک

نظر: ایده فیلم جالب بود.اما این ایده راهم من داشته ام و هم ادم های خیلی زیادی در اطرافم.اصلا احساس می کنم این ایده را همه آدم ها دارند.در مجموع فیلم بدی نبود.اما به نظرم زیادتر از حد از آن تمجید شده است.