خرید بک لینک

1.

مورچه از در بیرون رفت و ناگهان حلوا دوان دوان از پشن سر خودش را به او رساند و گفت:

یک سوال و دو جواب

- مورچه جان تو رفتی ولی من قلب برات درست نکردم.صبر کن برات قلب درست کنم

ما صحنه را نمی دیدیم.اما، می دانیم با تمام قلبش برایش قلب درست کرد و قلب همه ما را آب کرد.

2.

ناگهان سر حلوا به تخت خورد و صدای گریه اش به آسمان رفت.مادرش بغلش گرفت و به من گفت:

- یخ یخ بخ بیار

رفتم و داخل فریزر را گشتم و تنها یخی که پیدا کردم یک نصفه نوشمک بود.آن را برداشتم و دادم دست خواهرم.حلوا با دیدن نوشمک گریه کردن از یادش رفت و خیلی نرمال گفت؛

- این چیه؟

- نوشمکه

- بدش به من

- بذار اول کمی بذارم روی سرت

- نه نمی خواد.چیزی نیست.خودش خوب میشه!

بعد هم ته نوشمک را در آورد و از چند قطره باقی مانده در ته جای نوشمک هم نمی توانست بکذرد و برای قورت دادن آن چند قطره از من راهنمایی خواست.گفتم

- کمی سرت رو ببر عقب و نوشمک رو بریز تو حلقت

ریخت و البته هیچ تشکری هم نکرد.

3.

حلوا از سوپرمارکت برکشته بود و همه آنچه را خریداریه بود نوش جان کرد غیر از یک شکلات که در ته نایلون تهیههایش مانده بود.شکلات را به مورچه نشان داد و گفت:

- مورچه این رو برای تو سفارشم

بعد شکلات را باز کرد و درسته توی دهانش گذاشت.مورچه اعتراض کرد:

- اگه واسه من تهیهه بودی باید به من می دادیش نه اینکه خودت بخوریش

حلوا با چشمانی که انگار با مورچه موافق است اما کاری از دستش برنمی آید و فقط شرمنده ست،به جویدن شکلات ادامه داد و ناگهان به سرفه افتاد.بعد از دادن استرس به ما و خوردن آب توسط خودش و سر جا آمدن حالش.پرسید:

- من چرا سرفه کردم

و دو تا جواب شنید:

مادرش: چون شکلات رو درسته توی دهنت گذاشتی

- مورچه: چون شکلات من رو خوردی!

برچسب: نویسنده: ایلیا محمدی تاريخ: يکشنبه 1 آذر 1405 ساعت: 8:10

صفحه بندی